van Heinsberg Diederik - uit: Nationaal Biografisch Woordenboek (1972)

Description

dl. 2, pp. 175-177

DIEDERIK VAN HEINSBERG, graaf van Loon

Geboren in het begin van de 14de eeuw en overleden in jan. 1361. Neef van Lodewijk IV die hem als zijn opvolger had aangewezen. Gehuwd met Cunegundis van der Mark, een zuster van de Luikse prins-bisschop Adolf. Zijn enige zoon sneuvelde in 1342.
Het kapittel van Sint-Lambertus te Luik, weigerde D. te aanvaarden als opvolger van Lodewijk IV en eiste de terugkeer van het vrijgekomen leen in de schoot van het domein van het prinsbisdom. Arnold van der Mark dacht er anders over: hij zou immers op een vazal, die zijn zwager was, kunnen rekenen. Het kapittel kreeg de steun van de paus, de pretendent die van de keizer. D. sloot dan, zeer verstandig, een verbond met de aartsvijand van het prinsbisdom, de hertog van Brabant. Beiden behoorden tot een groep vorsten die door de koning van Engeland waren aangeworven voor zijn oorlog tegen Frankrijk: de Anglofielen hielden zelfs in 1338 hun vergadering in het graafschap Loon, nl. te Herk-de-Stad. Maar zodra D. de zwakheid van Edward III had ingezien, liep hij over naar het Franse kamp waar hij een effectieve steun vond. Jan de Blinde, koning van Bohemen en overtuigd Francofiel, kwam te Luik Diederiks zaak bepleiten; hij voorspelde dat D. zich opnieuw bij de de hertog zou aansluiten, indien men hem de investituur bleef weigeren. Dit gebeurde trouwens. D. stond aan Jan III de voogdij van Luik  af en de kastelenij van Montenaken die het kapittel enkele tijd tevoren niet had willen afkopen. Ook de stad Hoei zegde haar steun toe aan de pretendent. maar zo verloor deze laatste het vertrouwen van zijn schoonbroer, de prins-bisschop. De dood van Adolf was voor D. een ware opluchting. Vanwege Engelbert, Adolfs neef, verwachtte hij meer goede wil, vooral omdat de nieuwe titularis met een liga der steden te kampen had. Er bleef Engelbert slechts één uitweg, nl. een akkoord bereiken met zijn wester- en noorderbuur. De kanunniken van hun kant waren met panische schrik bevangen dat het hele graafschap in handen van de hertog zou vallen. Op 18 juni 1346 mocht D. eindelijk bezit nemen van het leen van zijn overleden oom. Zelfs werd hem schriftelijk de belofte gegeven dat zijn zoon of zijn broer of de zonen van zijn broer van deze laatste het zouden mogen erven.
D. schijnt nooit vergeten te hebben welke belangrijke rol Jan III gespeeld had in zijn loopbaan. Toen de dochter en de zwager van deze laatste door de graaf van Vlaanderen werden aangevallen, stond hij Johanna en Wenceslas met raad en daad bij, ofschoon de bisschop van Luik Lodewijk van Male steunde.

Recent toegevoegd

Auteur: Tom Kenis Geparafraseerde Radio 2-getuigenis van militair William De Wilde en zijn echtgenote...
Auteur: Tom Kenis De familie Trippas verbleef in Belgisch Congo van 1954 tot en met de onafhankelijkheid...
Auteur: Tom Kenis Antoinette Fransen, de moeder van Moelly Henno, werd tijdens Wereldoorlog II...
Zoveel Hasselaren, zoveel linken met Congo. Om de meest uiteenlopende redenen trokken Hasselaren al...
Auteur: Tom Kenis Joseph (°Hasselt 04.07.1926) en Denise (°Hasselt 22.01.1927) leerden elkaar kennen als...
Auteur: Tom Kenis André Billen, geboren in 1927, studeerde economie. Hij slaagde voor het diplomatiek...
Auteur: Tom Kenis De in Hamont geboren Joseph (Jef) Verlaak, thans inwoner van Viversel maar gedurende...
Auteur: Toon Blux Hermanus, Petrus, Joseph Blux is de oudste zoon van Louis Bleux (1) uit Kuringen en...
Auteur: Tom Kenis Edgard Jamart werd geboren in een gehucht tussen Bergen en Luik, maar woont al 40 jaar...
Auteur: Hubert Bovens Marcellin Lagarde werd geboren te Sougné, Sprimont in de provincie Luik op 2...